Hello Stalkers,

Υπάρχει κάτι παράξενο με τον Σεπτέμβριο κάθε χρόνο κι αυτό γιατί δεν είναι ακριβώς η αρχή της χρονιάς, αλλά όλοι συμπεριφερόμαστε σαν να είναι. Δεν αλλάζει ημερολόγιο, δεν πετάμε πυροτεχνήματα, δεν φιλιόμαστε τα μεσάνυχτα. Κι όμως, κάπου ανάμεσα στην τελευταία βουτιά και στο πρώτο βράδυ που χρειάζεσαι ζακέτα, αποφασίζουμε ότι από Δευτέρα… ε, από Σεπτέμβρη, όλα θα είναι διαφορετικά.

Ας παραδεχτούμε καταρχήν πως ο Σεπτέμβριος έχει αυτή την ενέργεια της Δευτέρας. Είναι η στιγμή που ανοίγεις τα μάτια σου και σκέφτεσαι: «Ωραία. Πάμε πάλι».

Ξαφνικά θέλεις να οργανώσεις τη ζωή σου: Να ξυπνάς νωρίς, να τρως καλύτερα, να ξεκινήσεις γυμναστική, να διαβάζεις περισσότερο -Να γίνεις, τέλος πάντων, η καλύτερη εκδοχή του εαυτού σου.

Και όλα αυτά επειδή άλλαξε ο μήνας και έφυγε το καλοκαίρι.

Ίσως, όμως, αυτό που αγαπάμε στον Σεπτέμβριο δεν είναι τόσο η αρχή όσο η υπόσχεση της αρχής. Το καλοκαίρι είναι συνήθως μια περίοδος όπου αφήνουμε λίγο τον εαυτό μας στην άκρη. Αλλάζουμε πρόγραμμα, κοιμόμαστε διαφορετικά, τρώμε έξω, βγαίνουμε περισσότερο, ταξιδεύουμε ή απλώς περιμένουμε να περάσουν οι ζέστες.

Ο Σεπτέμβριος έρχεται και μας δίνει την αίσθηση ότι μπορούμε να ξαναβάλουμε τα πράγματα στη θέση τους.

Γι’ αυτό και έχει τόσο έντονη συναισθηματική φόρτιση. Μυρίζει καφέ και καινούρια τετράδια, έχει βραδινή δροσιά και ανοιχτά παράθυρα. Έχει την αίσθηση ότι κάτι ξεκινάει, ακόμα κι αν δεν ξέρουμε ακριβώς τι.

Μόνο που υπάρχει μία παγίδα.

Δεν χρειάζεται κάθε Σεπτέμβριος να είναι ένα προσωπικό makeover.

Δεν χρειάζεται να γίνεις πιο παραγωγική, πιο οργανωμένη, πιο fit, πιο κοινωνική και πιο επιτυχημένη μέσα σε δέκα μέρες. Μπορεί απλώς να είναι ο μήνας που ξαναβρίσκεις έναν ρυθμό.

Ίσως τελικά ο Σεπτέμβριος να μην είναι η Πρωτοχρονιά των ενηλίκων αλλά να είναι απλώς η Δευτέρα που, για κάποιο λόγο, μας κάνει να πιστεύουμε ότι αυτή τη φορά θα κρατήσουμε το πρόγραμμα.

Και κάπου μέσα μας ξέρουμε ήδη ότι στις 23 Σεπτεμβρίου θα έχουμε ανοίξει ένα καινούριο planner, θα έχουμε πιει τον τρίτο καφέ της ημέρας και θα αναρωτιόμαστε πού πήγε η αποφασιστικότητα που είχαμε την πρώτη του μήνα.

Και δεν πειράζει -άλλωστε, ο Σεπτέμβριος δεν χρειάζεται να μας αλλάξει.

Αρκεί να μας θυμίσει ότι μπορούμε πάντα να ξαναδοκιμάσουμε. Γιατί ο Σεπτέμβριος μοιάζει περισσότερο με Δευτέρα παρά με Πρωτοχρονιά και είναι η ευκαιρία που έχουμε ανάγκη κάποιες φορές για να διορθώσουμε τη καθημερινότητα μας, ή να προσθέσουμε μικρές πινελιές που δίνουν ζωντάνια. Ή και να αφαιρέσουμε καταστάσεις, συνήθειες, ανθρώπους που κατά βάθος είναι τοξικοί.

Για σένα, τί είναι ο Σεπτέμβρης;

XOXO,

Life Stalkers