Hello Stalkers,
Στα τόσα χρόνια που γράφω σε αυτό το blog, δε συνηθίζω να μοιράζομαι εμπειρίες και βιώματα σε τόσο προσωπικό επίπεδο και διατηρούσα πάντα ένα όριο στο τί φαίνεται παρά έξω, ωστόσο με αφορμή τις 6/7 που είναι η μέρα που κλείνω ένα χρόνο postpartum, θέλω να στηρίξω τις νέες κοπέλες που μπαίνουν ή μόλις έχουν μπει σε αυτό τον άθλο που λέγεται μητρότητα, καθώς δεν είναι απαραίτητο να είναι για όλες ροζ.
Αυτός ο χρόνος μου έμαθε πως η μητρότητα δεν συνοδεύεται μόνο από αγάπη και ευγνωμοσύνη, αλλά και από μια μόνιμη αίσθηση ότι ίσως δεν κάνεις αρκετά- κάποιες μέρες νιώθεις πως δε κάνεις τίποτα βασικά. Πολλές φορές λοιπόν, αυτή η ενοχή που νιώθουμε και για άλλα κομμάτια της νέας μας ζωής δεν γεννιέται από μέσα μας αλλά την καλλιεργούν οι λέξεις που ακούμε καθημερινά από τα κοντινά μας πρόσωπα και όχι μόνο.
Ήρθε η ώρα όμως νομίζω, να αφήσουμε πίσω αυτές τις φράσεις που βαραίνουν αντί να στηρίζουν και να τις κρατήσουμε για τον εαυτό μας γιατί δε καταλαβαίνουμε- πάντα- πόσο μπορεί να πληγώσουν ή να προβληματίσουν. Έχω συγκεντρώσει 10 φράσεις που έχω ακούσει μέσα σε αυτό τον χρόνο, και που πραγματικά δεν υπάρχει πουθενά το «καλοπροαίρετο» σημείο που προσπαθούν να μας πείσουν πως υπάρχει, ενώ είναι απλά αδιάκριτα και πικρόχολα.
1.«Θα τα θυμάσαι αυτά και θα σου λείψουν.» Ίσως. Αλλά όταν μια μαμά είναι εξαντλημένη, χρειάζεται κατανόηση, όχι υπενθύμιση ότι οφείλει να απολαμβάνει κάθε στιγμή. Και βασικά ποιος απολαμβάνει κάθε στιγμή της ζωής του; Ούτε στις διακοπές δεν απολαμβάνουμε τη ΚΑΘΕ στιγμή.
2.«Απόλαυσέ το, μεγαλώνουν τόσο γρήγορα.» Μπορεί να μεγαλώνουν όντως γρήγορα, αφού μέσα σε ένα χρόνο από εκεί που είναι μόνο «μαμ, κακά και νάνι» έχουν μάθει εκτός των άλλων, να περπατάνε, να επικοινωνούν και να κάνουν πολλά πράγματα μόνα τους. Όμως μια μαμά μπορεί να αγαπά βαθιά το παιδί της και ταυτόχρονα να δυσκολεύεται και να μην αντέχει άλλο. Τα δύο αυτά δεν αλληλοαναιρούνται.
3. «Ακόμα να χάσεις τα κιλά της εγκυμοσύνης;» Το σώμα της δεν είναι ένα έργο προς αποκατάσταση. Έφερε μια ζωή στον κόσμο και αξίζει σεβασμό, όχι πίεση και το κάθε σώμα και η κάθε γυναίκα χρειάζεται τον χρόνο της, τη στιγμή της και τον ρυθμό της.
4. «Μη γκρινιάζεις, εσύ το επέλεξες να γίνεις μαμά.» Ναι. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν επιτρέπεται να κουράζεται ή να λυγίζει ή να γκρινιάζει. Εδώ γκρινιάζουμε μέσα σε τοξικές σχέσεις και γάμους, που μπορούμε πολύ πιο εύκολα να αλλάξουμε σα κατάσταση, δε θα γκρινιάξουμε όταν εξαντλούμαστε σωματικά και ψυχικά και παραμένουμε εκεί παρόλα αυτά stand by για να φροντίσουμε το μωρό 24/7;
5. «Όλες οι άλλες μαμάδες στην ηλικία σου πώς τα βγάζουν πέρα;» Η μητρότητα δεν είναι διαγωνισμός αντοχής και σίγουρα αυτό μου θυμίζει όταν κάποιος έπαιρνε καλύτερους βαθμούς από εμάς και έπρεπε να γίνει σύγκριση. Οι άλλες μαμάδες δεν είναι εμείς και επίσης δε ξέρουμε αν κι αυτές όταν κλείνουν τη πόρτα δε καταρρέουν όταν δε τις βλέπει κανείς.
6. «Κοιμήσου όταν κοιμάται το μωρό.» Η πιο άχρηστη συμβουλή γιατί ξεχνάμε πως κάποτε πρέπει να φάει η μαμά, να κάνει μπάνιο, να δει τη σειρά της ή να διαβάσει το βιβλίο της για να χαλαρώσει, και πολλές φορές αυτά είναι πιο πολύτιμα και από τον ύπνο.
7. «Όταν το δεις αμέσως θα τα ξεχάσεις όλα και θα νιώθεις σαν να αναγεννήθηκες. » Υπάρχουν κι αυτές που χρειάστηκαν χρόνο για να επεξεργαστούν και να αγαπήσουν όπως το εννοούμε το μωρό τους. Το bonding χτίζεται δεν εμφανίζεται από τη μια μέρα στην άλλη. Μη ξεχνάμε, δεν είναι πια ο άνθρωπος που ήταν οπότε πρέπει να μάθει και την ίδια από την αρχή, και το μωρό και τη νέα πραγματικότητα.
8. «Έχεις αλλάξει πολύ, δεν είσαι όπως ήσουν.» Προφανώς, αφού δε κοιμάται, φροντίζει έναν άνθρωπο 24/7 με αυξημένες ανάγκες και απαιτήσεις, φροντίζει το σπίτι της, καλύπτει τις υποχρεώσεις της και κάπου εκεί μέσα φροντίζει και την ίδια. Η ζωή της και οι προτεραιότητες της ήρθαν τούμπα, πώς να είναι ίδια;
9. «Μα καλά δε θα κάνεις ένα ακόμα να έχει παρέα; Τα μοναχοπαίδια είναι κακομαθημένα.» Κακομαθημένα μπορούν να γίνουν και με παρέα, και μόνα. Δεν έχουν ανάγκη τα αδέρφια για να γίνει αυτό. Επίσης, σημασία έχει να έχουν τα παιδιά και ευτυχισμένους και αγαπημένους γονείς. Απλά, αυτή η αντίληψη ειναι κατάλοιπο από την εποχή που το μεγαλύτερο παιδί φρόντιζε το μικρότερο, οπότε οι γονείς είχαν να προσφέρουν μόνο φαγητό, στέγη και ρούχα, γιατί το «ντάντεμα» το έκανε το μεγάλο παιδί- ειδικά όταν δεν είχε σχολείο.
10. «Πρέπει να είσαι ευγνώμων.» Μπορείς να είσαι ευγνώμων και ταυτόχρονα εξαντλημένη, μπερδεμένη ή λυπημένη. Τα συναισθήματα δεν αλληλοακυρώνονται.
Αντί να φορτώνουμε τις νέες μαμάδες με περισσότερες ενοχές για κάθε τους κίνηση ή σκέψη, ας τους χαρίσουμε κάτι που έχουν πραγματικά ανάγκη: χώρο να νιώσουν, να μιλήσουν, να εκφραστούν και να ζητήσουν βοήθεια χωρίς φόβο ότι θα κριθούν.
Γιατί καμία μαμά δεν χρειάζεται να είναι τέλεια. Χρειάζεται να νιώθει ότι δεν είναι μόνη.
XOXO,
Life Stalkers
